Jakie są najczęśtsze objawy osteoporozy?

Złamanie nadgarstka, kości udowej bądź trzonów kręgów to najczęstsze symptomy, na podstawie których diagnozowana jest osteoporoza. Objawy jednoznacznie wskazują na znaczne odwapnienie układu kostnego, co pozwala zidentyfikować schorzenie.

Obniżenie gęstości kostnej skutkuje zwiększonym ryzykiem złamań niskoenergetycznych (osteoporotycznych). Definicja złamania osteoporotycznego stanowi, iż jest to złamanie niewspółmierne do sił je wywołujących, do którego dochodzi po upadku z własnej wysokości.

Postawienie takiego rozpoznania może nastąpić dopiero po wykluczeniu innej przyczyny, w tym złamania patologicznego. Konsekwencjami tego typu złamań są: ból, depresja, utrata niezależności oraz wzrost śmiertelności. W USA osteoporozie towarzyszy ok. 1,5 miliona złamań rocznie. Analizując poszczególne typy złamań to: 700 tysięcy stanowią złamania kręgów, 250 tysięcy złamania nasady dalszej kości promieniowej, 250 tysięcy złamania szyjki kości udowej, 300 tysięcy to pozostałe lokalizacje. W Polsce ilość złamań osteoporotycznych szacuje się na poziomie 150 tysięcy rocznie, z czego 30 tysięcy to złamania szyjki kości udowej.

Złamania trzonów kręgów są najczęstszym złamaniem osteoporotycznym, a jednocześnie najtrudniej pierwotnie rozpoznawanym uszkodzeniem kręgosłupa (ze względu na zróżnicowany obraz kliniczny). Ryzyko takich złamań u białej kobiety szacowane jest na poziomie 16 %. Postępują powoli, często prowadząc do rozwoju deformacji sylwetki (tzw. „garb wdowi”), obniżenia wysokości ciała, nierzadko wywołując objawy niewydolności ze strony narządów klatki piersiowej (niewydolność krążeniowo-oddechową) oraz jamy brzusznej. Z opisanych przyczyn przypisuje się im wzmożoną umieralność przez ponad rok po wystąpieniu złamania. Należy także pamiętać, że tego typu uszkodzeniom towarzyszy ostry lub przewlekły ból kręgosłupa znacząco wpływający na obniżenie jakości życia.

Do złamań osteoporotycznych zalicza się także złamania bliższego końca kości udowej. Złamanie szyjki kości udowej, podobnie jak trzonu kręgosłupa, charakteryzują się wysoką śmiertelnością oraz bezwzględną koniecznością pobytu w szpitalu. Pomimo dużej świadomości powikłań towarzyszących tego typu złamaniom, nadal śmiertelność wynosi aż 10-20% w przeciągu 6 miesięcy od urazu. Obrazując skalę problemu należy powiedzieć, że pacjenci hospitalizowani z powodu osteoporozy spędzają w szpitalu więcej dni w roku, niż z powodu innych poważnych chorób takich, jak zawał mięśnia sercowego, rak piersi czy przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Zapobieganie i profilaktyka osteoporozy:

Profilaktyka osteoporozy, a tym samym ochrona przed płynącymi z niej zagrożeniami skupia się na regularnie wykonywanych badaniach – przede wszystkim densytometrii, czyli mierzeniu gęstości mineralnej kości, umożliwiającym prezycyjną ocenę stanu masy kostnej. W osób ze stwierdzeniem obniżonej gęstości należy jak najwcześniej rozpocząć terapię zapobiegającą złamaniom, łącząc leczenie z rehabilitacją ruchową oraz odpowiednio zblinasowaną dietą, bogatą w wapń, potas, nienasycone kwasy tłuszczowe oraz witaminy: C, D, A i K.

Dodaj komentarz